Avrupa, çok uzun zamandır tutucu, faşist genlerini inkâr edercesine hep 'serbestlikten yana' tavır koyuyor.

Tarihi, yasaklama, dinler savaşı ve soykırım olan kıta, elli yıldır ısrarla özgürlük şarkıları söylüyor.  

Halklarına, 'Fıtri' olanın dışında her türlü serbestliği verdi..

Ve şimdi, iki binli yıllarda, nasılda yağdan kıl çeker gibi aslına rücu ediyor. Nasıl içi içine sığmaz bir neşeyle peş peşe patlatıyor yasakları.

Her yasaktan, ahlak, kural tanımaz her çifte standart karardan sonra 'İşte Avrupa bu' diye mırıldanmadan yapamıyor insan.

Tarihi 'dinler savaşı ve taassup' olan Avrupa.

Tarihi mazlumları, ilim adamlarını yakmak olan, peşin kabullerin kıtası.

Soykırımların, faşizmin, ahlaksızlığın kadim yurdu.

Ama artık bünye kaldırmıyor..

Start Fransa'dan verildi.

Katolikliğin ve dogmanın kalesi olan, sömürgeyle, zulümle, katliamlarla zenginleşip, semiren ülkeden.

Mülevves geçmişine yaslanarak, büyük bir memnuniyetle, büyük bir güvenle yasakladı 'burkayı'.

Ve, ossaat kuş gibi hafifledi koca ülke.

Bir tek 'Yasak koymak nasıl da yakışıyor adamlara.' demek geldi içimden.

Darısı öteki Avrupalıların başına.  

Kadın düşmanı bir medeniyet..

Kadınların, binlerce yıl insandan sayılmadığı ve hala da insanca düşüncelerle değerlendirilmediği bir kıtada koyuldu bu yasak.

Daha çok özgür olsunlar diye!

Daha çok zenginleşsin, ne bileyim entegrasyon olsun, şöyle olsun, böyle olsun diye.

'Yasakladık gitti burkayı' dedi Fransa'nın yüksek yargıçları.

Yüzlerce yıldır giyiliyor olmasının ne önemi vardı ki.

Atalardan tevarüs edilmiş olmasının..

Memnuniyetin..

Muhabbetin..

Ve tabi inancın ne önemi vardı!

Hiç bir ölçüt, Avrupa medeniyet algısına taş koyamazdı.  

Faşizmle taçlanan tek tipçi, jakoben modernleştirme denkleminin, 'ötekini' yok etme iştahıydı bu.

Biz bu kafayı iyi tanırdık..

Ülkemde, üniversiteye gelmiş kızların başında ki örtüyü zorla çıkarıp, çağdaşlık stoklayanların 'ağa babalarıydı' bunlar.

Burka ve yasak

Burkanın, çağın bunalımlarına tepeden bakan duruşuna savaş açtı Avrupa.

Yalnızca tüketen ve asla ötekine saygı duymayan medeniyetlerinin köklerine kibrit suyu dökme ihtimalini hoş görmedi.

Asaleti ve insanlara ciddiyet ve güven telkin eden sekinetiyle, kararmış yürekleri fethetmesinden ürperdi.

Özgürlük diye yutturduğu karanlık dehlizlerin, sapıklıkların faş olmasından ürktü.

Onun için bu gün, burkanın serin gölgeliğindeki -onu isteyerek takmamış kimselerin bilemeyeceği- sükûneti yasak.

Artık burkanın karanlığıyla aydınlanan gönüllerde yüzlerce soru, binlerce hüzün var.

Ve elbette derinlerde kaynayan kutlu bir isyan..

Burka..

Çelikten iradenin, rüzgâra teslim olmamanın fotoğrafıdır burka.

Özgür kılar en başta..

Bir eşya gibi tüketilmekten, reklâm nesnesi olmaktan azat eder.

Kadının cinsiyetinden ibaret olmadığını, aksine kutlu bir varlık olduğunu ilan eder durur.

Halkın içine karışmış burkalı kadın, Paris'e atılacak bir bombadan daha çok korkutur Fransa'yı.

Bomba yalnızca düştüğü yerleri yakar, yıkar.

Oysa burkanın her derde dokunup, onu sağaltabilecek sekine dolu bir duruşu vardı.

O, çağın tekmil hastalıklarına ilahi bir şifa gibiydi. Ve Avrupalı bunu tam da anlamanın eşiğine gelmişti.

İşte Fransa, bu sakin, sabırlı, özgür ve serin bombardımana daha fazla dayanamadı. 

Burka Fransa'nın taşıyabileceği özelliklerin hiç birine sahip değildi.

Yalnızlaştırmazdı.

Yozlaştırmazdı.

Alçaltmazdı.

Duygusuzlaştırmazdı.

Bencilleştirmezdi.

Zalimleştirmezdi.

Edepsizleştirmezdi.

Ayrıştırmazdı..

Onun için, batılılar kendilerine yakıştıramaz onu.

Onun için durduk yerde sataşıp, omuz atarlar..

Ve sonunda da kadim alışkanlıklarını devreye sokup 'yassak' diyip silmek, yakmak, yok etmek isterler.