1939’a kadar eskilere gittiğimizde küçük bir elit uzmanlar zümresi büyük bir gizlilikle özel bir dış ilişkiler kurumu olan New York Dış İlişkiler Konseyi çatısı altında bir araya geldi. Bu gurup Rockefeller Vakfı’ndan gelen cömert yardımlarla savaş sonrası dünyanın geleceğinin ayrıntılarını belirlemek için kolları sıvadı. Onlara göre yeni bir dünya yaklaşmaktaydı ve küllerinden sadece tek bir ülke galip çıkacaktı: ABD. 

Daha sonradan bazı üyelerinin açıklamalarına göre amaçları savaş sonrası Amerikan İmparatorluğu’nun temellerini atmaktı -ama onlar bunu İmparatorluk olarak adlandırmayacaklardı.Amerikalıların tüm dünyada “özgürlük ve demokrasiyi” destekleme iddialarına dünyanın çoğunun başta inanmasına neden olan şey aslında kurnazca bir dalavereydi.  Saddam Hüseyin’in kitle imha silahlarına sahip olduğuna dair yalan ve yasal temelden yoksun iddialara dayanarak Bush Yönetiminin Irak’ı işgali ile ilgili gerçekler 2003 itibarıyla anlaşılmaya başladı.

Pentagon’un insafsız işgallerinin gerçek amacı neydi? Bazılarının dediği gibi gelecekte petrol kıtlığı yaşanacak bir çağda dünya petrol rezervlerini kontrol etme stratejisi miydi? Yoksa Soğuk Savaş’ın sona ermesinden bu yana ABD stratejisinin arkasında çok daha farklı, daha büyük bir gündem mi vardı?

İki Bush yönetiminin de saldırgan askeri gündemi tahlil edildiğinde temel Amerikan dış siyaseti ya iyice sapacaktı ya da uzun dönem gündemin merkezine Barak Obama oturacaktı.

Büyük umutlarla çığırtkanlığı yapılan “değişimi” bekleyenler için ilk göstergeler hiç de iyimser olmadı. Başkan Obama Pentagon’u idare etmesi için uzun dönem Bush ailesiyle yakın dost olan  eski CIA başkanı ve Bush’un Savunma Sekreteri Robert Gates’i seçti.  Ulusal Güvenlik Konseyi ve Ulusal İstihbarat Başkanı olarak üst rütbeli askerleri atadı ve Başkan olarak yaptığı ilk  şey Afganistan’a daha fazla asker gönderme kararı almak oldu.

Bunu izleyen makalelerde amacımız, son yirmi yıl ve ötesinin olaylarını daha geniş bir tarihi ve jeopolitik çerçeveye oturtarak Pentagon stratejisinin ve faaliyetlerinin karanlık köşelerini aydınlatmak ve tam küresel kontrollerinin ABD ve tüm dünyaya gelecekte getirebileceği büyük tehlikeleri gözler önüne sermektir. Bu, askeri siyasetle ilgili Soğuk Savaş dönemince kontrol dışına çıkmış bir güç yapılanmasının jeopolitik bir analizidir. Bu güç yapılanması yalnızca demokrasinin temel kurumlarını değil, gittikçe artmakta olan nükleer savaş tehlikesi nedeniyle yeryüzündeki hayatı da tehdit etmektedir. 

F. William Engdahl 

Politika uzmanı, iktisatçı yazar Türkçe’de “Ölüm Tohumları” ve “Küresel Dünya Hakimiyeti” kitaplarının yazarı, Bilim+Gönül Yayınevi