Geçen hafta ilginç bir magazin tartışması yaşandı Milliyet sayfalarında... Hurşit Güneş “Halkın magazin haberlere daha meraklı olduğu tezi tam bir yanıltma” diye yazdı.
Magazin dergilerinin hiçbirinin 10 bin bile satmamasını, televizyonlarda magazin programların yerini yerli dizilerin almasını örnek verdi.
Milliyet Cafe yazarı Ali Eyüboğlu itiraz etti:
“Magazin dergileri satmıyor, çünkü gazetelerin magazin ekleri ve internet siteleri ihtiyacı fazlasıyla karşılıyor. İsterseniz ‘milliyet.com.tr’nin Yayın Yönetmeni Ercüment İşleyen’e sorun” dedi.

Cübbeli’nin seks tarifi
Ben de merak ettim; bazı verileri inceledim.
Malumunuz, “milliyet.com.tr” Türkiye’nin en çok tıklanan sitelerinin başında geliyor.
Gazete olarak Milliyet’i okuyan kesim ayrı; ama internet sitesine her gün yaklaşık 2 milyon kişi uğruyor; bazen 40 milyon sayfa açıyor.
“Peki ne okuyorlar?” diye soracak olursanız, alacağınız cevapta, kendimize dair çok önemli bir ipucuna rastlarsınız:
Mesela 14 Ağustos’u ele alalım:
O gün en çok tıklanan haberlerden biri, “Cübbeli’den helal seks tarifi...”
Tam 178 bin kişi tarafından okunmuş.
Daha sonra sırada “Irmak Ünal’ın şok açıklamaları” var.
“Eurovision’da olup biten Hadise’ler” 145 bin tık almış.
Onu 136 bin okurla “Sapık anne kızının bekaretini sattı” haberi izliyor.
O gün bir futbol yorumu 128 bin tıklanmış.
İlk 10’da siyasi haber yok.
Cumhurbaşkanı’nın “Kürt Açılımı”na dair açıklamaları mı?
42 bin tıklanmış. “Cübbeli Hoca’nın helal seks tarifi”nin 4’te 1’i bile değil...
Haa... zirvede hiç siyasi haber yok denemez.
Mesela 11 Ağustos günü “Zeynep Tokuş’un büyük değişimi” 200 bin okurun ilgisini çekerken, “Erdoğan konuştu, vekiller ağladı” haberi 133 bin tıkla ona rakip olmuş.
Buna “siyasi haber” denebilirse tabii...   
Haftanın rekoru mu?
206 bin kişi “Kadınlarda tecavüz hayali çok yaygın” haberini tıklamış.
Deprem, üniversite katkı payları, iş dünyasının Kürt sorununa bakışı vs. bu hayalin yanına bile yanaşamamış.

Mevzi savaşı
Bu örnekler, magazinin nasıl arsız bir çocuk gibi, ülkenin diğer gündemini itelediğini, internet sitelerinin en çok tıklananları arasına, gazetelerin birinci sayfasına, TV haber bültenlerinin tepesine, gündemin tam ortasına yerleştiğini göstermiyor mu?
Ben magazin okuruyum; karşıtı değil. Ama bu gelişmede rahatsız olduğum bir şeyler var: 
Birincisi; konjonktürel yükseliş içinde olduğunu düşündüğüm magazine, insanın ezelden beri yegane ilgi alanıymış ve ebediyen böyle kalacakmış gibi muamele edilmesi...
Oysa magazinin dile düşmesi, son 30 yılda siyasetin gözden düşmesine paralel bir seyirde gerçekleşti.
80’leri Tan’la karşılamış neslin çocukları iyi bilir:
Toplumsal mevzi savaşında, siyaset zemin kaybettikçe magazinin etki alanı genişlemiştir.
Politikanın boşalttığı sütunlara magazin haberleri yerleştirilmiş, apolitik bir okur kitlesi, adeta yetiştirilmiştir.

Bulaşıcı etki
İkinci rahatsızlığım, magazinin “bulaşıcı etki”si...
Yani kendi krallığıyla yetinmeyip hayatın her alanına nüfuz etmesi...
Mesela politikanın içerik yoksunu, yüzeysel bir “Kavuklu-Pişekar” atışması şeklinde görselleşmesi...
Köşe yazarlarının okuyup yazdıklarıyla değil, giyinip soyunduklarıyla, yiyip içtikleriyle anılır hale gelmesi...
Sanatın yarattığıyla, sanatçının ürettiğiyle değil, ancak yol açtığı sansasyonla medyada kendine yer bulabilmesi...
Edebiyatın derinliğinden kaybedip yazarının mahremiyetiyle ilgi çekmeye başlaması...
Özel yaşam merakı, mahremiyeti delme iştahı, Ergenekon iddianamesine kadar sızmışsa ve onun asli unsurlarından biri haline gelmişse, magazinin zaferini daha fazla tartışabilir miyiz?

“İkon-can”a karşı “İnat-can”
Bu zafere şapka çıkarıp sabah akşam paparazzi izleyecek değilim.
“İkon-can” medeniyetinin karşısına “inat-can” sıfatıyla çıkıp magazinden yüz çevirecek de değilim.
Elbette, okuyacak, seyredeceğim.
Magazinden naçizane istirhamım şu:
Hükümranlığının nedensiz olmadığını bilsin.
Devrevi bir boşluktan, küresel bir temayülün eseri olarak doğduğunu idrak etsin.
En önemlisi, her topa girmesin; hayatımızın her köşesini işgal etmesin.
Böyle olduktan sonra; buyursun gelsin; bize “helal seks” tarifi versin, şu kasvetli gündemimizi renklendirsin.