(Bu çağrı öncelikle İslamcılara sonra herkese ve kesime)

Van Depremi insanların bu kış gününde evsiz barksız kalmasına neden oldu. Devlet ricali alâyıvalâ ile gitti, medya alâyıvalâ ile yardım kampanyaları düzenledi. Belediyeler ve sivil toplum kuruluşları yardım kampanyaları başlattılar, ama bugün halen birebir ilişkilerde görüyoruz ki insanlar çadır bulamadıkları için veya bir dayanışma örneği ile birlikte aynı çadırı paylaşıyorlar. Özellikle tabiat şartları gereği kışı normal koşullarda zaten zor geçiren Van ilinin evsiz, barksız, battaniyesiz geçirmesi düşünülemez! Bugün face’te yer alan bir habere göre üç yüz çocuk zatürre olmuş durumda. Eğer birileri el atmazsa bu sayı çoğalabilir. Yani depremde verilen kayıplardan daha fazlası bütün alayıvala arasında ilgisizlikten veya doğru yere ulaşamama yüzünden gerçekleşebilir.

Bu yazıya sebep olan şey: Bugün bir arkadaşımdan aldığım bir telefon oldu. Serdar beni aradığında iki aileyi İstanbul’a getirmeyi planladıklarını söyleyip, akraba olan diğer iki aile için bir şeyler yapabilir miyiz diye sormuştu. Bu beni hem üzdü, hem de derinden üzdü. Durumu iyi olanlar sağa sola akrabaların yanına göçüyorlar. En azından kışı rahat geçirmek için bu önemli… Peki, durumu iyi olmayanlar ne yapacak? Orada soğuğa teslim mi edilecekler? Bana devletten bahsetmeyin! Bu büyük bir iş falan da demeyin! Serdar arkadaşım gibi herkes üzerine düşeni yapsa hiç kimseye ihtiyaç bile kalmadan bu mesele çözümlenir…

Şu an tam olarak ismini hatırlamadığım bir yazar çok güzel bir öneride bulunmuştu, sanırım en az on- on beş gün önceydi. Güney kesiminde şu an otellerin ve motellerin mevsim şartları gereği boş olacağını, buralara Van’daki gariban insanların Nisan sonuna kadar yerleştirilmesi için bir çağrı yapmıştı. Bir ses seda çıkmadı. Ama sanırım sorun devam ediyor. O yüzden işte tam bugün Ensar olma vaktidir. Ve bu ensarlığı da ancak İslamcılar gerçekleştirebilir. Boş evlerimiz, geniş evlerimiz için bir fırsat, Allah’a yakın olmak için en önemli sebep; tanıdık veya değil, ama şu an Van’da kaldığında soğuk yüzünden zarar görecek ailelere kucak açmak şart oldu.

İslamcıların kurumları, vakıfları, sivil toplum kuruluşları iş başına… Eğer gerçekten paylaşmayı, yardımlaşmayı ve dayanışmayı kardeşlikle taçlandırmak istiyorsanız işte size fırsat! Elinizi çabuk tutun kış şartları zorlaşmadan el atalım ve bu insanları kışa teslim etmeyelim… Muhakkak her kişi yapabilecek bir şey bulabilir. Bizim kültürümüzde iki kişinin yediğini üç kişi yer…

Konferanslarda, vaazlarda, örgütsel toplantılarda kardeşlikten, paylaşmaktan dem vurmak kolay! Kendi ihtiyaçlarınız için ayni ve nakdi yardım toplarken ayet ve hadisleri bolca ortaya koymak da kolay! Şimdi ise tam olarak kendinizin imtihanını verme zamanı… Çünkü kış şartlarında sadece fakirler, yetimler, miskinler ve kimsesizler zarar görür ve onlar Allah’a havale edilirler… İşte şimdi Allah’a yakın olma imkânı… Allah’a havale edilenlere sahip çıkarak ‘halifelik’ misyonuna uygun bir tavır almalıyız…

Vakıflar, dernekler, sivil toplum kuruluşları, cemaatler esas imtihanı bugün vereceklerdir. Her kesimin sahip çıktığı bir görüntü verildiği zamanda zarara uğrayacak fukara insanların yardımına koşmak, garibanların derdine derman olmak ve onların acı çekmelerine gönül koymak, bunu engellemenin çabasına ortak olmak… İşte imtihanı verecekler…

Yoksa bu işi de tanıtma ve tanınma faaliyeti olarak değerlendirecekler varsa uzak dursunlar… Çünkü iyilik, ancak iyi bir niyetle gerçekleşebilir. Her türlü reklamın ötesinde bir tutumla insanlara sahip çıktığımız zaman Allah’ın da bize sahip çıktığını gözlemleyebiliriz…

İslamcılığın en büyük imtihanı burada saklı… Yoksa Kürt sorunundaki tavrında değil… Ya da siyasi beklentilere verdiği cevapta da değil! Çünkü bu sefer gerçekten bir şeyler yapıldığında bu sadece Allah rızası için olacaktır…

İslamcılar ne yapıyor sorusuna verilecek en anlamlı cevap bu kış Van depreminden dolayı zarar görebilecek kimsesizlerin kimsesi olmak olacaktır. Paylaşmanın, yardımlaşmanın, dayanışmanın ve gerçek anlamda kardeş olmanın ne olduğunu dosta düşmana göstermiş olurlar…

İşte arınma için büyük bir imkân! İşte tövbe için büyük bir imkân! İşte yeniden Allah ile yakın bir bağ kurmak için büyük bir imkân! İşte hayatın sadece ilahi rızaya uygun olabileceği gerçeğini izhar etmenin en büyük imkânı!

İsa Aleyhisselam: Kim benim yardımcılarım dediğinde Arkadaşları “Biz Allah için yardımcılarız” demişlerdi… Bugün de Van’dan böyle bir çığlık yükseliyor: Kim bize yardım edecek? Allah için yardımcılarız diyen yok mu?