İnsanlığın erdemini kaybettiği demlerde yaşıyoruz.

Akıl ve mantık çağını yaşıyoruz. Ama bütün bu mantık ve akıl çağına rağmen iyilik yok olmaya ayarlı hale gelmektedir. Burada kimi suçlayacağız. Mantık ve akıl bizzat yalanın kurumsallaşmasına imkan tanımasın!

Dünya sistem olarak yalanı (kizbe) kurumsallaştırarak yaşamın kendisi haline dönüştürmüş durumdadır.

İnsanlığın iyilik damarı kurutulmuş?

Kalbini, vicdanını ve gönlünü yitirmiş bir insanlık trajik sonunu hazırlamakla meşguldür?

Gerçeği arayış yerini daha çok kazanma ve yüksek mevkilere gelerek yaşam standardını artırmaya bırakmıştır.

 Tüketme çılgınlığından yorulanların uğrağı da başka sapkınlıkların eşiği olan büyülü ortamlardır. Mistik algılara yönelerek yeni aldanışların kapıları aralanmaktadır.

 İnsan yönünü kaybetmiştir.

 İşin acıklı tarafı ise insanlık bu yönü kaybetme duygusunun kendisini de kaybetmiş durumdadır.

Tüketimin bir yaşam tarzı olduğu gibi, değerler inşa eden bir karaktere ulaştığını görmek insanın içini acıtıyor.

 Farkında olanların farkındalıklarını doğru bir dile tercüme edememeleri bir başka handikap olarak önümüzde durmaktadır.

 Söylemin sahiciliği altında bir başka yalanın varlığı sahih olanın varlığının en büyük tehdidi haline gelmektedir.

Vicdan kanamaktadır.

 Vicdan sızlanmaktadır.

 Ama vicdan kanama ve sızlanmaktan başka bir işlevselliğe yönelememektedir.

Yön göstericiler iflas etmişler ve bu iflaslarının farkında da değiller.

Yalan hayatın gerçeği haline dönüşmüştür.

 İyilik adına yapılan eylemlerin de bir gösteri olma sorunu vardır

Gerçek yerini yalana terk ederek kendi kaf dağına geri dönmüştür.

Söylem eyleme dönüşmediği sürece hidayet rehberlerinin varlığı yokluğa karışacaktır.

İnsanlık susuzluktan kahroluyor. Kan, irin ve gözyaşı ile beslenen çağdaş vampirler hayatı kuşattıklarının bilinci ile yaşamaktadırlar?

Ölüm ensede boza pişiriyor.

Ruh yanılgılar içinde kıvranıyor.

Varlık, varoluş sahnesine çıktı çıkalı bu ıstırabı yaşamamıştır.

İnsanlık varlığın helakına kapı aralamaktadır.

Fesat kalpleri yağmalıyor.

Varlık vicdan arayışına çıkmış.

Çocuk, kadın, zayıf, esir, yetim ve fukara yokluğa mahkum edilmiş.

Güçlü olan yok etmeye ayarlı bir sistemi meşrulaştırıyor.

İnsanlık kendine mahsus varlığıyla hakikati aramaya çıkacak?

Hakikat ise binlerce bahane arkasına saklanmış?

Gönül sahtenin gülüşüne hayran?

Kalp sanal duyguların esiri?

Bir ses, bir vicdan ve bir kalp aranıyor?

Bulunacak mı?

Bu kafa karışıklığında yüreklerin kaba duygularında, aklın şaşkınlığında zor değil mi?

Yürekli, yürekli olduğu kadar iradeli, iradeli olduğu kadarda bedel ödemeye hazır erler gerek?