TIMETURK / Ahmet Yılmaz
Somali’nin güneyinde sivil eğitim kurumlarından mezun olanlar işsizliğin yayılması nedeniyle büyük güçlüklerle karşı karşıya kalıyor. Bazıları yasal olmayan yollarla yurtdışına göçü tercih ederken bazıları ki bunlar çoğunluğu oluşturuyor; yoksulluk ve parasızlık içinde günlerini geçiriyor.
Somali’nin güneyindeki eğitim kurumları, 1991 yılında Somali Devleti’nin çöküşünden bu yana o bölgede milli eğitim bakanlığı görevi üstlenmektedir. Ancak bilimsel kalite standartlarından yoksundur.
Kismayo Üniversitesi’nden Eğitim dalı profesörü Abduşşekur Abdullah, yerel eğitimin zayıflığını çeşitli faktörlere bağlıyor. Bu faktörlerden en önemlilerinin ise eğitim programlarının dağınıklığı, eğitimde geleneksel yöntemlere dayanma, aldığı eğitimin noksanlığı nedeniyle öğretmenin yetersizliği ve genel denetimin bulunmaması olduğuna işaret ediyor.
Abduşşekur, Somali’nin güneyindeki eğitim programlarının çokluğunun eğitim sürecine ve öğrencilerin seviyelerine zarar verdiğini, bazen öğretmenlere sınıfta öğrencilere verecekleri konularda mutlak özgürlük verilmesi anlamı taşıdığını belirtti.
Öte yandan Eğitim Uzmanı ve Kismayo’daki Muhammed Cami Okulu Danışmanı Ahmet Farih Ali Uweys son üç senede önceki senelere nazaran bir iyileşme söz konusu olmasına karşın ülkede sürekli yaşanan savaş halinin de eğitim düzeyinde gerilemeye yol açtığını söyledi.
Uweys şöyle dedi: ‘Güvenliğin bulunmadığı bir ortamda eğitim yapmak bir mucize. Tabi ki böyle bir çevredeki eğitim istikrarlı çevrelerdeki eğitimden de çok farklı olmaktadır.
Kismayo’daki Ahmed bin Hanbel Okulu Müdürü Bedrettin Şükri ise yerel eğitimin zayıflığının Arap ve İslam dünyasından gelen bir desteğin bulunmamasına, zor yaşam koşullarına ve ülkenin işgal altında bulunmasına bağladı.
Öğrenciler de dil becerilerinin zayıflığından, teknik araçların azlığından, eğitim kurumlarının sadece teorik yöne odaklanmasından ve klasik eğitim araçları kullanmasından yakındı.
Kur’an okullarından birinde öğretmenlik yapan Abdullah Muhammed Abdullah şöyle konuştu: ‘Öğrencilerin yerel okullarda ve enstitülerde kazandığı beceriler sıfır düzeyinde olmasa da aşırı zayıf.’ Abdullah öğrencilerin genellikle Arapça ve İngilizce dilleri ve bilgisayar üzerine eğitim veren merkez ve kurslara gittiklerine işaret etti.
Ardından şöyle dedi: ‘Eğitim kurumlarından mezun olan öğrencinin toplumda hiçbir meziyeti bulunmuyor. Aksine onlar gibi yoksulluktan, sefaletten ve mahrumiyetten yakınıyor. Çoğu zaman da eğitim masraflarını karşılayan ailesine yük oluyor.’
Kismayo’da yerel eğitim kurumlarından mezun olanlar için iş fırsatı ise oldukça az ve sınırlı. Öyle ki yerel eğitim kurumlarından mezun olanlar arasında işsizlik oranı yüzde doksan dokuza varıyor. Ancak yüzde bir gibi bir oran, mezun oldukları kurumlarda iş imkanı bulabiliyor. Şirketlerin ve ekonomik birimlerin kapıları ise önlerinde kapalı kalıyor.