iyi dileklerde bulunarak başlamak isterdim
iyi akşamlar, iyi ramazanlar...
yapamayacağım
yazınızı okudum
üzerinden böyle hüzün öfkeyle geçince insanın, umudunu koruması için, iyi temenniler için,
Hızır olup bilmesi gerekir evvelini, ahirini düzenin..
Bu iğrençliğin asıl faillerine diyecek bir söz yok zaten..
Hiçbir beşeri hukuk sisteminde suçlarının mukabili ceza yok,
hiçbir lugatta söylendiğinde acı çekenin içini soğutacak kelime yok
hiçbir arka sokakta onlara ağır gelecek küfür yok
bilmiyorum yaptıklarından sonra sevgililerinin yüzüne, karılarının yüzüne, çocuklarının, kız çocuklarının, erkek çocuklarının yüzüne,
kendi yüzlerine nasıl bakıyorlar,
aklım almıyor, ben bilmiyorum nasıl yaptılar, yapıyorlar
hangi din vazedebilir bu emirleri
hangi başkan, hangi komutan, hangi akıl, hangi vicdan
çocuk da mı olmadılar, ne zaman insanlıktan ihraçları, ne zaman bu sıfatsızlık, bu kadar karardılar ne zaman?
silahından başka erkekliği olmayanlara, incecik parmaklar, günahsız gözdeki kirpikler silah gelir
sonunda bir ah gelir, elbet kahreden nazar gelir...
bunlara diyecek söz yok zaten, Allah yokmuş gibi yaşayanlardır şaşıracak olanlar
ama susmayalım
suçlarımız, günaha alet olmalarımız, susmalarımız, unutmalarımız çok vaki.
yeter değil mi?
ne bekliyoruz biz? şimdilik ortaya çıkan 7,5 dk, 7,5 şiddetinde deprem etkisi niye yapmadı hala?
evetçiler, hayırcılar ne bekliyoruz?
aynı meydana dolamaz mıyız?
evet defolun ülkelerimizden, hayır yardım etmeyin mümkünse diyemez miyiz?
okyanuslar ötesinden getirdikleri kelepçeli koltuklarda oturanlar şimdi,
o koltuklar için mescidine pis ayakla girilmesine izin veren kiracılar şimdi ne bekliyor?
ev sahibi görmüyor mu sanıyorlar?
kapı komşumuzu ailemizden çıkardığımızdan beridir, felaket kapımızı çalmadan uyanmıyoruz
bedenlerimizi beslerken öldürdüğümüz ruhlarımızın üzerindeki toprağı silkelemek için ne bekliyoruz?
saçımızın fönü kadar, eşarbımızın adı kadar, arkadaşımızın aşkı kadar, arabamızın markası kadar, bilmem hangi akrabanın mobilyası kadar, bilmem kimin işi kadar, maaşı kadar, süper lig sıralamaları kadar, dizi hikayeleri kadar, parmağımıza batan kaktüs dikeni kadar
en azından bunun kadar niye merak etmiyoruz kardeşimiz ne durumdadır diye?
öylesi mi uyuşturulduk ki sırtımızda binlerce bıçak yarası, farkında bile değiliz cahilliğimizin, ayağa kalkamıyoruz
susmayalım,
unutmayalım,
sesimiz öyle çıksın ki yaptıklarının daha da daha da ortaya çıkma ihtimali dizlerini titretsin
bi daha cesaret edemesinler
atom bombasından başka çarelerinin olacağını düşünmesinler,
başka türlü susacağımıza, unutacağımıza inanmasınlar
sloganlarımız olsun
ağlayan şiirlerimiz olmasın,
süslü cümlelerimiz olmasın,
çıplak hakikatlerimiz olsun,
ya alem la teskud
çağırın, ayağa kalkalım, susmayalım, lütfen tekrar susmayalım..