ÖNDER"İN
50. YILI MÜNASEBETİYLE…

   Yurdun her
tarafından geldiler onlar. İçlerinde sevgi, hasret, inanç, azim ve gururla…

      Önder"in 50.
yılını kutlamaya geldiler. Gelirken yanlarında taşıdıkları havayı hep birlikte
soluklandılar, kucaklaştılar, hasret giderdiler. Yetiştirdikleri, ter
döktükleri, göz yaşı akıttıkları fidanın nasıl mükemmel bir ağaca dönüştüğünü
izlemeye geldiler?..

      Sakalları
bembeyaz olsa da içlerindeki inanç sayesinde hiç yaşlanmadılar…

Onlar,  "mazinin hadimleri"
50 yıllık mücadelenin vermiş olduğu yorgunluğu ve haklı gururu "geleceğin
varisleriyle" paylaşmaya geldiler…

Neler anlatmadılar ki?

Bu okulları nasıl kurduklarını anlattılar? Ne mücadeleler
verdiklerini nasıl bu günlere gelindiğini anlattılar? Ve tecrübelerine
dayanarak "geleceğin varislerine" uyarılarda bulundular….

  Anlattılar…

      “Bize dediler
ki; iş bulamazsınız, bize dediler ki; hayatınızı yaşayamazsınız, bize dediler
ki; dışlanırsınız, bize dediler ki; kavulursunuz yurtlarınızdan. Biz dedik ki;
"Bunlar bize ilk kez denmiyor, daha önce nice nebilere de denmişti. Biz önü
sonu olmayan uzun hayattaki saadeti isteriz, biz ebedi saadeti talep
edenlerdeniz…”

  Anlattılar… 

     "İmam-Hatip Lisesine
Yardım" pankartını gören bir işçinin günlük kazandığı paranın tamamını
bağışladığı ve yarın da hanımıyla birlikte oruç tuttuğunu anlattılar. Aç kalma
pahasına elinde avucunda ne varsa gelip imam-hatipler kurulsun diye bağışlayan
isimsiz kahramanları anlattılar.

Anlattılar…

Takva ve ihlâs üzerine kurulan müesseselerin Allah"ın
koruması altında olduğunu anlattılar…

Anlattılar…

Yalnızda olsan, tek de olsan hak bildiğin yoldan
ayrılmamanın gerekli olduğunu anlattılar…

Anlattılar…

Müslümanların esen rüzgara göre yön değiştirmediğini,
ılımlı, ılımsız olmadığını ve davasına sahip çıkan kişi olduğunu anlattılar…

Anlattılar…

Nefes almakta bile güçlük çeken çok hasta bir hoca efendinin
zor şartlar altında talebelerine ders vermekten geri kalmadığını ve bir gün
talebelerinin gelip "hocam artık siz yorulmayın, hastasınız biz yolumuza devam
edelim" dediğinde o zatın kıbleye dönüp, "Yarabbi! Şahitsin ben bırakmadım
onlar bırakıyorlar" demesini, bu yolda çekilen her çilenin kutsal olduğunu
anlattılar…

Bence her "imam-hatipli" İHl"ne kaydedilirken bu videoları
izledikten sonra kaydedilmeli. Bu liselerin nasıl şartlarda kurulduğunu iyice
anlamalı, kavramalı sonra kaydedilmeli…

     Onca uğraş veren
ve bu uğurda saçlarını ağartan insanların derdinin ne olduğunu iyice kavramalı…

     Oturduğu
sıralarda "o rahatça oturabilsin" diye, kimlerin kaç gece uykusuz kaldığını,
kaç gün oruç tuttuğunu ve kimlerin geleceğini feda ettiğini tam olarak idrak
etmeli…

     Birde ebediyete
irtihal edipte 50. yıla katılamayanlar vardı. Onlar da rahmet ve şükranla
anıldılar.

      Önder"e böyle
bir organizasyonu gerçekleştirdiği, 50 yıldır bir davaya baş koymuş kahraman
erleri bir araya toplayıp hasret gidermelerini sağladığı ve "imam-hatip"
şuurunu kalplere nakşettiği için en kalbi şükranlarımı sunmayı bir borç
bilirim.

     Benim orada aldığım en güzel ödül işte bu
dayanışmaya gözlerimle şahit olmaktır.

     Allah bizlere de
"imam-hatipli" olmanın bilincini nasip etsin. Bu davaya sadık olan, "geleceğin
varisleri" ve yaşadığımız sürece bu davanın "hadimleri" olmayı nasip ve
müyesser eylesin.

       Halil KURBETOĞLU

    H.kurbetoglu@gmail.com