Rıdvan Dilmen

Öldük öldük dirildik. Statdaki seyirci, ekran başındaki tüm Fenerbahçeliler maçı zor bitirdi. Oyuncular da öyle.

Takım ofansif bir kadro ile sahaya çıktı. Dörtlü savunmanın önünde tek ön libero Maldonado. Onların önündeki dörtlüde sağda Kazım yanında Semih, Alex, sol kenarda Uğur. Uçta da Güiza. 4-1-4-1.

Hücumda iki beki de ileri çıkarmak istedi Fenerbahçe. Özellikle Gökhan müthiş oynadı. Orta dörtlüden de Semih ve Alex, Güiza’ya daha çok yardımcı oluyordu. Güiza’nın boşalttığı yerlere de Semih ve Alex koşular yapıyor, böylece çok pozisyon bulunuyordu.

Aslında planlar hücumda tutmuştu. Top rakipteyken yapabildikleri kadar savunma yapmaya çalıştı oyuncular. Allah’tan takımın savunma göbeğinde oynayanlar hata yapmadılar. Fazla pozisyon vermeden bitirdiler maçı. Gökhan, Alex ve Semih olağanüstü iyi oynadılar. Alex’in takımını bu kadar sahiplenmesi, özverili oynaması bence maçtaki en önemli unsurdu.

Ders almalılar

Partizan’ın kaybedeceği bir şey yoktu ve açık oynadılar. Oyunun her bölümünde hücum yapmayı düşündüler. Fenerbahçe 3. golü bulamadığı için oyundan düşmediler. Frikikten farkı bire indirince hem morallendiler, hem de Fenerbahçe’nin psikolojik olarak geriye yaslanmasını sağladılar. Takım savunmasında Maldonado’dan başka etkili oyuncu olmadığı için Partizan orta sahayı çabuk geçti. Aslında MTK maçıyla başlayan beş karşılaşmada yapılan bu hatalar görülüp, bu bölgeye dirençli oyuncu alınması gerektiğinin dersi çıkmıştır umarım.

Taraftarın hakkı da ödenmez. İlk maçta 2-2’lik avantajlı bir skor çıkmasına rağmen rövanşta stadı tamamen doldurdular. Maç boyunca ve özellikle takımın yorulduğu bölümlerde müthiş destek verdiler.

Milliyet