Haber Merkezi / TIMETURK

Dalgaların tam altında, okyanus tabanıyla ilgili belgeseller ve resimlere, kâbustan fırlamış gibi görünen garip canlılar eşlik eder. Karanlıkta görmek için devasa gözleri olan fosforlu balıklar, ışıl ışıl deniz kabukluları ve dev ahtapotlar. Ancak ışığın bile erişemediği bu derinliklerde insanı şaşırtan bu garabet canlılar değil göller…

Her ne kadar garip görünse de, okyanusların dilberinde hatırı sayılır su altı gölleri ve hatta nehirleri bulunur. Bunlar tıpkı su üstündeki benzerleri gibi kendi doğal çevrelerini oluştururlar.

Su altı gölleri nasıl oluşur?

Su altı gölleri deyim yerindeyse salamura havuzlarıdır, içlerinde çok aşırı tuz oranı bulunan su kütleleri. Normal deniz suyundan bile kat be kat daha tuzludurlar. Bu göller, yine okyanus diplerinde bulunan tuz tektonikleri neticesinde oluşur, yani engin tuz depoları.

Böylesi bir göl Meksika Körfezi’nde keşfedildi. Jura jeolojik zamanında oradaki sular sığmış ve okyanustan da ayrılmış. Neticesinde bölge kurumuş ve 8 km kalınlığında tuz ve mineral katmanı oluşmuş. Okyanus suları geri döndüğünde süper-tuzlu katman Körfez’in dibinde su altı gölü oluşturmuş. Şu an göl okyanus tabanında bir çatlakla sürekli besleniyor.

2007’de Meksika Körfezi’ne araştıran dalgıçlar, yarım metre derinliğindeki bu gölün resimlerini çektiler. Bu çok aşırı tuzlu göllerde sadece bakteriler yaşayabiliyor. Ancak midyeler, anemonlar ve karidesler de etraflarında bulanabiliyor.

Derin deniz midyeleri gölün sahilinde yaşarlar. Temel besinleri metandır. Aynı zamanda sudaki küçük partikülleri de süzerler.

Ortadaki derin deniz yılanbalığı sıklıkla okyanus altı gölleri ziyaret eder. Köşedeki kırmızı solucanlarsa yeni keşfedilen polycheate türleri. (Kaynak: EnviromentalGraffiti)