Hürriyet'in yayın yönetmeni: “İçimden şunu söylemek geliyor: Siyasetsiz Türkiye çok daha güzel.

Bir adım daha ileri gideceğim, daha da beterini söyleyeceğim.

Siyaset, Türkiye'nin içine ediyor.

Orada da durmayacağım” diye yazmış.

Benim içimden de şunu söylemek geliyor: 'Hürriyet'siz [Gazete] Türkiye çok daha güzel.

Bizde bir adım daha ileri gidelim ve bizde daha da beterini söyleyelim.

Türkiye'nin içine edenlerden biri de Özkök'ün Gazetesi'dir. Onun manşetleri, her gün kaosa atılıyor. Onun gazetesi poşetle satılmayı hak edecek kadar 'kadın ticari' yapıyor.

Ben de burada durmayacağım ve Ertuğrul Özkök'ü dört şekilde ele alacağım: İnsan, gazete yöneticisi, okur ve yazar.

Her insan gibi gazeteci ve yazar kimliği olmaksızın Özkök'ün insani yönünün iyi olduğunu düşünmemek haksızlık olur. Her yaratılan gibi mayası Rahman-i izler taşır.

Yazar Özkök'ün ise, kalemi toplum mühendisliği yapabilecek kadar güçlü olduğu bir gerçektir. Habercilikteki tüm başarısızlıklarına rağmen, patrona sağladıkları ve kalemi sayesinde bu makamda tutuluyor olmalı…

Okur olarak Özkök'ün tek kutuplu olduğunu anlamak zor değil. Batılı bir kafa olması, zihnini batıya ölçüsüzce açıp, doğuya ve doğrulara (İslam'a) ön yargılarla dolu bir filtre koymasındandır. Belli ki İslami kaynaktan beslenen eserleri pek okumuyor. Okusa bile tümüyle önyargılarının mahkûmu olmaktan uzaklaşamıyor.

Hâlbuki Özkök gibi zeki birisine bunu yakıştırmak zor ama bu onun damarlarında dolaşan gıda ile alakalı bir durum. Sadece Özkök'le mi alakalı? Hayır. Damarlarda dolaşan ne varsa o, insanın kişiliğini şekillendirir. Helal ve haram endişesi taşımayan günümüzün bazı Müslümanları gibi…

Gazete yöneticisi Özkök'ün günah galerisi Kaf Dağ'ı büyüklüğünde. Onu, Ahmet Hakan gibi eski bir İslamcı(!) ile yapacağı ön yargılı umre zor arındırır.

Kuşkusuz umreye gitmesi çok olumlu bir gelişme. Keşke ön yargı ve tapularını bir kenara bırakarak, İslam, Hac, Hz Peygamberin hayatı hakkında birkaç eser okuyup, ardından kimseye haber vermeden sessiz sedasız, tek başına gidebilseydi umreye.

Yinede bu umre düşüncesinin içindeki bir hinlikten değil, bir anlama çabasından kaynaklandığını düşünmek istiyorum.

Yine de yanılmayı dileyerek ve biraz acelecilik yaparak umre sonrası Özkök tahminlerimi yazmak istiyorum:

Dünyanın her köşesine gittim ama Mekke'ye gitmemiştim. Daha önce gitmeliymişim. Çok geç kalmışım. Bugüne kadar görkemli yapılar ve büyük kalabalıklar gördüm. Ancak Kâbe ve oradaki manzara kadar hiç biri bende iz bırakmadı…

Sonra bu hislerini bir kenara bırakarak; Araplar ve farklı coğrafyanın yerel kültürleri ile beslenmiş Kur'an-i ve Peygamberi İslam'ı bir türlü öğrenip, yaşayamamış Müslümanların insani zaaflarını görüp eleştirecek, bu eleştirilerini yaparken de bu insanların kendi ülkelerindeki Özköklerin laikçi ve materyalist baskılarını görmezlikten gelmeyi de sürdürecektir.

Gazete yönetici Özkök ise bildiğini okumaya devam edecek, Başbakandan şortlu ve kadehli kareler isteyecektir. Sosyolog Özkök, bu isteklerini onlardan olmak için bu karelerin yetmediğini bildiği halde sürdürecek. Bu kareleri elde etse bile, kendilerinden saymadıklarından trajikomik isteklerinin zevkini, içinde yaşayarak sürdürecek.

Onun derdi siyasetçileri halktan uzaklaştırıp, kendi fildişi kulelerine çekmekten başka bir şey değildir. [Biz, Ku'an'ın haberlerine koşulsuz iman etmiş kimseleriz.]

Yaşamının devamında, eli kanlı Bush'a gösterdiği hoşgörünün milyarda birini, Ahmedinejat'a göstermeyecek. [Gece ve gündüz kadar farklı Ahmetinejat'ı Sezer'e benzetme komikliğine de düştü ya…] O yine, yaşadığı ülkenin halkına sırtını dönerek yalan haberleri yönetmeye devam edecek.

Kim bilir? Biz yanılırız ve Ertuğrul Özkök değişerek döner. Kim bilir? Kalplerin sahibine kulak verirde bizi mahcup eder.