Fehmi Koru, son zamanlarda yadırgayacağım şekilde yazmaya başladı. Eskiden ülkede ortaya çıkan problemlerin çözümü için demokrasi deniyordu. 12 Eylül de bu yüzden, demokrasiyi engelledi diye yerden yere vuruluyordu. Onu yerden yere vuranlar iktidara geldi; ama, garip bir şey, özledikleri demokrasi bir türlü gelemedi! Nankör demokrasi ne olacak! Eteklerine tutunmaya tenezzül etmemiş! Fehmi koru, bugün oluşan problemler karşısında, ''Çözüm yine demokrasi'' diyor, sanki, demokrasi getirmek isteyenlerin elini ayağını bağlayanlar varmış gibi. Demokrasi diye yırtınanlar, işin aslına bakılırsa, 12 Eylül'ün açtığı kapıdan geçip semirme aşamasına geldiler. İktidarda olanların davranışları bunu belli etmiyor mu? İktidardaki beyefendiler, bir fırsatını bulup, ''Bu tu-kaka 12 Eylül Anayasası'nı kaldıracağız'' diye hamle yapıyorlar, milleti umutlandırıyorlar; saltanat dünyasından kendilerine imkanlar sunulduğunda da, ''Ah ne şeker... ne cici şey!'' deyip 12 Eylül Anayasası'nın hakettiği konumunda kalmasını sağlıyorlar. Yazık! İslam etiketini üzerlerinde taşıyanların haysiyet kırıcı davranışlarıdır bu! Şimdi Fehmi Koru'nun yazısındaki bazı cümleleri çekip, kalemimin oynadığınca tahlil etmeye çalışayım: 1-''Demokrasiler zorlansalar da krizlere karşı tedbir alırlar'' cümlesi. Demokrasiye nasıl bir anlam yüklenilmeye çalışılıyor? Demokrasi içinde krize veya krizlere karşı tedbir alacak olanlar, iyi idareciler mi, kötü idareciler mi? Demokrasi nimetiyle idareye gelmiş kötü kişilerden krizlere karşı tedbir alınmasını beklemek, ağzı bir karış açılmış ahmak kişi olmak demektir. İdaredeki kötü kişiler, ancak, faydalandıkları demokratik nimetin kesilmemesi için tedbir alırlar. Diyelim ki idareye iyi kişiler geldiler. Kriz, kötü kişilerin iyi kişilere çelme takacakları en rahat ortamdır. Lütfen söylenilsin: O zaman iyi idareciler, iyi hallerinde devam mı edecekler, yoksa, iyi hallerinden bir kısmını kışkışlayıp kötü kişilerle ortaklığa mı girişecekler. Bu uygulama da, demokratik çözüm olacak değil mi? Sevsinler!... 2-''Demokrasinin yumuşak karnı vardır: Terör... Terörist bu zaafı bilir ve sadece ülkenin dirlik ve düzenini değil demokrasisini de hedef alır'' cümlesi. Terörü, toplumun sağlıklıyken karşılaştığı hastalığa benzetelim. Hastalığın nasıl bir şey olduğunu ve nasıl oluştuğunu incelemeden tedaviye girişmek ne ise, nasıl oluştuğunu incelemeden tedbir düşünülen terör de odur. Eğer bir ülkedeki dirlik ve düzen yalnız demokrasi ile sağlanabiliyorsa, demokrasi yıkıldığında elbetteki dirlik ve düzen bozulacaktır. Ama, dirlik ve düzenin bozulmasına aldırmayan, demokrasiye yapışıp onu dik tutmaya çalışanları çok gördük. Yani terörist, millet fertlerini gözü yaşlı, geleceği umutsuz yapıyorken duyulan yüksek perdeden sesler şöyle oluyor: ''Yaşasın demokrasi!'' 3-''Kural ve kurumlarına alışmış bir ülkede, demokrasi elden gidince dirlik ve düzeni korumak da zorlaşır...'' cümlesi. Ne diyelim şimdi? O zaman dirlik düzen korumacılığına soyunmanın anlamı yok. Çünkü ülkede henüz kural ve düzen yok. Görmüyormusunuz, 12 Eylül, çeğrek asır geride kalmış olmasına rağmen, bu günkü problemlere sebep olan tek senaryo! 4-''Teröre muhatap demokrasiler, sözgelimi İspanya ve İngiltere, bir çok kez darbenin eşiğine kadar gelmişlerdir'' cümlesi. Peki, niye kapıyı açıp 'darbe'yle yüz yüze kalmamışlar? Acaba, darbeye hevesleniciler tarafından kulakları mı çekilmiş, yoksa, terör yapıcı unsurlar memnun mu edilmiş. Öyle ya! Saltanat sahiplerinin rahatının bozulmaması için, yaşasın demokrasi! 5-''Hiçbir sorunun kestirme çözümü yoktur demokrasilerde'' cümlesi. Hangi rejim olursa olsun, karşılaşılacak problemler olacaktır. Ve o problemler, oluşma sebebi bilinmeden çözüme kavuşturulamayacaktır. Kurallar eğilip bükülmesin deniyor. Tabi, kural denilen şey var ise... ve birilerinin hesabına konulmamış ise!... Sayın Fehmi Koru'ya bir soru: ''Size isabet eden müsibet sizin yaptıklarınız yüzünden'' ve ''Her derdin devası Kur'an'da var'' sözlerini duymamış mıdır? Düşünülmesi dileğiyle...