AK Parti hakkında kapatma davası açıldığı günden bu yana, kamuoyunun en fazla merak ettiği konu Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın buna nasıl tepki vereceği ve kapatma davası süresince nasıl bir siyasi yol haritası takip edeceğiydi. Kuruluşundan bu yana AK Parti'yi desteklemiş, en azından yapmak istediklerine destek vermiş geniş bir aydın ve siyasetçi kitlesi yazdıkları yazılar ve katıldıkları TV programlarında yaptıkları yorumlarla başbakanı ve AKP'yi yönlendirmeye çalıştılar. Bu “yönlendirmeleri” başlıca iki ana başlıkta toparlamak mümkün:

1- Başta çeteler olmak üzere toplumun değerlerine inanmayan, “devleti” sürekli olarak millete karşı bir baskı ve hâkimiyet aracı olarak kullanan çevrelerle kısacası statüko ile ciddi bir mücadele ve hesaplaşmaya girmeden Türkiye'nin demokratikleşmesi ve rahatlaması mümkün değildir.

AKP devletle milleti barıştırmalı, yönetim şeklini her türlü denetime açık bir şekilde şeffaflaştırmalıdır. Bunun yolu ise Avrupa Birliği Kriterleri ile Avrupa Birliği'ne katılım sürecinin kesintiye uğramadan devam etmesidir. Onun içindir ki AKP'yi kapatma çabaları başbakan'ı endişelendirmemeli, başbakan kararlıkla yoluna devam ederek bu kuşatmayı yarmalıdır.

Geri adım atıp sinme ve uzlaşma yoluna girilmeden toplumun tüm taleplerini içeren ve yine toplumun tüm kesimlerini kucaklayan yeni bir anayasada ısrarlı olunmalıdır. Gerekirse erken seçim yapılmalıdır. Süleyman Demirel değil Turgut Özal olunmalıdır.

2- İkinci gruptaki kişiler ise bu görüşü pek “akıllıca” bulmamakta başbakanın “gaza” gelmemesini tavsiye etmektedir. Bu görüşte olanlara göre kurulu düzenle çatışmak, reel-politik şartlar açısından doğru değildir. Başbakan gerekirse partisinin kapatılmasına da göz yummalı, uzlaşma yollarını sonuna kadar açık tutarak daha sonraki hamleleri planlamalıdır. Tayip Erdoğan henüz 54–55 yaşındadır ve altı kez gidip yedi kez gelmeyi başaran Süleyman Demirel'e göre çok genç yaştadır.

Başbakanın son günlerdeki davranışları incelendiğinde ikinci görüşe daha yakın bir strateji izlemek istediği anlaşılmaktadır. Sonuçta nasıl bir yol takip edeceği kendi bileceği bir iştir. Ancak, AKP kadroları ve Başbakan Erdoğan'ın kendilerine şu soruyu sormalarında yarar vardır: İktidar'ı sırf iktidar olmak için mi; yoksa iktidar gücüyle inandıkları birtakım şeyleri hayata geçirmek için mi iktidar olmak istemektedirler?

Süleyman Demirel iktidar oyununu en iyi bilen ne zaman, nerede, kimin yanında, ne kadar bulunması gerektiğini kuyumcu terazisi ile “tartabilecek ustalıkta” bir siyasetçidir. Altı kez gidip yedi kez gelen, sekizinci geliş içinde tüm “ustalığını” sergileyen Demirel'in tüm iktidar süreleri içerisinde başta:

1.      Laikçilerle-dindarlar arasındaki sorun

2.      Kürt sorunu

3.      Kıbrıs sorunu

4.      Ermeni sorunu

5.      Çarpık ekonomik düzenle ilgili sorunların hiçbiri ciddi bir çözüme kavuşturulmamıştır.

Sonuç olarak Süleyman Demirel değil, Turgut Özal örnek alınmalıdır. “Derin millet hafızasının” sadece kendisi için iktidar isteyenleri tarih içinde derin bir yalnızlığa terk etme gibi bir alışkanlığı vardır.